Nie sięgając parnasu

 

  Nie sięgając parnasu ,do Krystyny,

kiedy patrzyłem na jej  kadr witryny

***

Przypomnij sobie  zachwyt witryną

Z dwoma światami przesuniętymi

Wiadomo było oba  przeminą

Zapisem czasów  zakrzywionymi

 

Odpowiedziałaś mi pięknym  wierszem

A ja się wspiąłem  do okna wyżej

Ze starszą panią z grającym świerszczem

Z koczkiem na głowie  by spojrzeć bliżej

 

Kusiło mnie by wziąć ją w ramiona

Drobną  uroczą  piękną staruszkę

Z klimatem wnętrza w tych starych domach

Pamiętam również  twoją  słów różdżkę

***

Również pamiętam

Twój sen uroczy  Droga Krystyno

 

 Pamiętam również świetną  historię

Snu z marzeniami  i otrzeźwieniem

Kiedy wyjrzałaś patrząc przez okno

Na kubeł  śmieci  przed wywiezieniem

Z świetną puentą   życia naszego

Szczerą  a prostą   losu każdego

J.

 Krystynie -  "Rodorkowi"

 

Zupełnie bez związku z powyższym,, teoretycznie można by było z posad ruszyć bryłę świata , natomiast czasu nawet teoretycznie   się nie da. Nie da, i już !