Nieuchronność bytu

Czy źle mi życzysz, czy dobrze,  

To kwiat dla Ciebie, mam  dużo

Tym ciebie witam , być może

Chcesz z dedykacją ?  i wróżbą ?

No problem

*

Dla ciebie ten kwiat śnieżysty

Z zielonym kontrastem listka

W puszystej bieli cienisty

I wierszem jak Oda z listka

Tobie chciałem na chwalę

Choć skromnie  - tak jak umiałem

 *

Jak nieuchronność  przemijania

Zawarta  tu  treść  pełnią rozkwitu

Aż po, za , czas przekwitania

Bo taki jest sens  i prawda bytu

J.

 .